Bosanskohercegovačka grafika šezdesetih i sedamdesetih godina 20.-og stoljeća predstavlja visoke domete tadašnje jugoslavenske i evropske grafike, a istovremeno se kroz nju mogu pratiti specifični modaliteti recepcije elemenata umjetnosti kasnog modernizma, kao i vrlo rani i formalno-sadržajno razuđeni primjeri usvajanja i tematiziranja postmodernog senzibiliteta. To potvrđuje zapaženo sudjelovanje bosanskohercegovačkih grafičara na domaćim i međunarodnim grafičkim izložbama i projektima (Međunarodno bijenale u Ljubljani, Bijenale jugoslavenske grafike u Zagrebu, Bijenale grafike u Krakowu, Bijenale u Sao Paolu, Premio Internazionale u Bielli, Međunarodno bijenale umjetničke grafike u Firenzi, Bijenale grafike u Bradfordu, Bijenale grafike u Tokiju, Bianco e Nero u Luganu, Mediteransko bijenale u Aleksandriji, Internationale Austellung Grafik u Beču, Međunarodno bijenale grafike u Buenos Airesu itd.) kao i prestižne nagrade koje su na njima osvojili.
